W niedzielę wieczorem robię się nerwowa i opryskliwa. Ciekawe czemu :/

Cierpią na tym moi bliscy i pies.

kilka luźnych myśli "ku pamięci":

Remont się zaczyna od poniedziałku.

We wtorek konfera i zebranie z rodzicami. Miały być konsultacje, ale po ciągłych wybrykach mojej klasy zdecydowałam jednak, ze musi być zebranie. Wrócę do domu pewnie koło 19 - 20.00.

W poniedziałki wracam po 16, a trzeba będzie jeszcze przygotować lekcje i wywiadówkę.

Odezwało się do mnie kilku absolwentów - wszyscy "stęsknili sie za gimnazjum", hehehehe!

Trafiłam z mamą w sobotę na dyżur na ortopedię - boli ją obojczyk, gulę tam ma, ale złamania nie stwierdzono... ? ... Jak nie urok, to sraczka :(

Policzyłam ostatnio ilość godzin przepracowanych w ciągu tygodnia - wyszło 39 (a był to tydzień bez konferencji, szkoleń i zebrań z rodzicami). Ludzi, którzy twierdzą, że pracuję 18 godzin zamiast 40 miałabym ochotę na tydzień wrzucić w ten kołowrót. Bardzo jestem zmęczona, głównie psychicznie - użeranie się z bezkarnymi i wulgarnymi nastolatkami przyprawia mnie prawie o deprechę.

Poszłam dziś na długi spacer z A. i kijami do nordic walking (jak co tydzień). A. skrzykneła większa grupę i tak oto zapylaliśmy w szóstkę przez 2 godziny po zaśnieżonych alejkach pobliskiego parku. Fajnie było.

Mam znowu różowego psa (kiedy jest krótko obcięta spod białej sierści prześwituje skóra w tym właśnie kolorze. Fryzjerka opitoliła ją prawie na łyso, ździebko przesadziła i teraz pies dziwnie podskakuje na spacerach, bo jest mu zimno. Mam nadzieję, że szybko jej futerko odrośnie, albo temperatura się podniesie.

Za półtora miesiąca kończę 40 lat, cholera jasna!